عبدالرحمان الراشد
روزنامهنگار و روشنفکر سعودی، سردبیر سابق روزنامه «الشرق الاوسط» و مدیر سابق شبکه العربیه
حمله چند روزپیش حوثیها به فرودگاهها و مخازن نفت در دوشهر جیزان و جده سعودی، تأمل برانگیزاند و جایی تعجب ندارند. این حادثه با امضای قریبالوقوع احیای توافق جامع هستهای همزمان شد. چرا تهران از واشنگتن میخواهد تحریمها را بردارد و همزمان توسط نماینده خود در یمن حملاتی را تدارک میبیند که منابع نفتی و بهای جهانی نفت را تهدید میکند و به کشورهایی که با آنها مذاکره میکند ضرر میرساند؟ و این جدای از پرسشی است که سلوک خصومتآمیزش به طور کلی پیش میکشد.
داستان عقرب ایرانی است که از قورباغه غربی خواست آن برپشت خود بگذارد و از جوی بگذراند، و به قورباغه تأکید کرد نیشش نمیزند چون اگر چنین کند هر دو با هم غرق میشوند. و در میانه راه آن را نیش زد، چرا؟ این طبیعت نظام است. خواه پای توافق را امضا کند یا نکند، طبیعت دینی نظام تندروی ایران این است که به دوستان و متحدان ایالات متحده در منطقه حمله کند. بر لبنان مستولی شد وآن را به مرکزی برای عملیات خود در شمال منطقه عربی تبدیل کرد. بریمن مسلط شد و آن را پایگاهی برای حمله به سعودی و خلیج ساخت تا دریانوری تجاری بینالمللی را در تنگه بابالمندب در دریای سرخ تهدید و جنگجویان و سلاح و مهمات را به شرق ناآرام افریقا منتقل کند و به تخریب مجموعه حاکمیت عراق که ایالات متحده درآنجا بنیاد