مصطفی فحص
رهبر ایران، علی خامنهای، تصمیم خود را در مورد مذاکرات داخلی قطعی کرد و اختیار مذاکره را از رئیسجمهوری ایران، مسعود پزشکیان، و تیم او سلب نمود. جواد ظریف، معاون رئیسجمهوری در امور راهبردی، تحت فشار جناح تندرو استعفای خود را ارائه داد. این استعفا صرفاً ترک یک منصب نبود، بلکه کنارهگیری از نقشی بود که نظام نمیخواست او ایفا کند. این نقش به مذاکرات با «شیطان بزرگ» مربوط میشد، و به نظر میرسد که رهبری نظام دیگر اجازه نخواهد داد هیچ طرف داخلی که به انجام این نقش عادت داشته است، بار دیگر به آن بازگردد.
رئیسجمهوری پزشکیان در اظهارنظری مختصر به تمایل خود برای مذاکره با واشنگتن اذعان کرد و گفت: «من فکر میکردم که باید با آمریکا مذاکره کرد، اما وقتی رهبر اعلام کرد که نباید مذاکره کنیم، گفتیم مذاکره نخواهیم کرد.» این اظهارات در دفاع از وزیر اقتصاد، عبدالناصر همتی، پس از جلسه استیضاح در پارلمان ایراد شد که در نهایت به برکناری همتی از سمتش انجامید. پزشکیان تلاش کرد وضعیت اقتصادی سخت مردم ایران را به تحریمهای آمریکا نسبت دهد، نه به سوءمدیریت دولت خود.
تمایل آشکار و صریح پزشکیان برای مذاکره با واشنگتن احتمالاً یکی از دلایل اصلی استعفای ظریف در این مرحله حساس بود. ظریف روز دوشنبه گذشته در پلتفرم «ایکس» اعلام کرد که پس از دیدار با غلامحسین محسنی اژهای، رئیس قوه قضائیه، در روز شنبه گذشته، به او توصیه