منصور امان
اعتراف حجاریان به "تمومه ماجرا"
ژرفش صف بندی جامعه با حاکمیت و دسته بندیهای آن که به ویژه در شُعار "اصلاح طلب، اُصولگرا، دیگه تمومه ماجرا" و توده ای شدن آن بازتاب یافته، پُشت پرده سیاست ج.ا را به جلوی صحنه کشانده است. آنچه که جامعه به تجربه خویش دریافته را اینک به گونه مُستند از زبان صحنه گردانان و بازیگرانی همچون آقای سعید حجاریان می شنود.
وی اعتراف کرده است که در یک "انتخابات شفاف نه اُصولگرایی باقی می ماند و نه اصلاح طلبی"! لازم به گُفتن نیست ناپرهیزی مقام امنیتی سابق از سر گفتن حقایق نیست، بلکه او این سُخنان را به عُنوان هُشدار به هر دو طیف حاکمیت و کشیدن تُرمُز رقابت "خودی"ها به زبان آورده است. او بدین ترتیب توصیه می کند که همریشهای "اصلاح طلب" و "اُصولگرا"، سیاستهای خود را در نظر به این واقعیت و پیشگیری از وقوع آن تدوین و اتخاذ کنند.
نام بی روتوش آنچه که او به عُنوان حیات سیاسی دو باند مزبور در "شرایط گُلخانه" نام می برد، استبداد عُریان با روکش دین است که زیر چتر آن رقابت باندهای حُکومتی در قالب "انتخابات"، تقسیم سهم در بوروکراسی و توزیع قُدرت و ثروت جریان یافته و حل و فصل می شود. "رانت سیاسی" که در این چارچوب در اختیار طبقه مُمتاز قرار می گیرد، در بسته بندیهایی همچون سرکوب وحشیانه احزاب و گروه های سیاسی، کُشتار دگراندیشان، ممنوعیت رسانه های